Reluctance to Simplify

Korte Uitleg

Reluctance to Simplify – voorkomen van simpele conclusies – beschermt High Reliability Organizations voor het accepteren van te makkelijke redenaties en aannames. Door je zichtveld mentaal en fyziek open te houden is de kans groter om hetgeen dat je waarneemt überhaupt te kunnen waarnemen. En om het vervolgens op de juiste waarde te schatten, de juiste conclusies te trekken en gezamenlijk een relevant leerproces te doorlopen.

Maar in de communicatie is juist simplificeren, platslaan, weer belangrijk. Belangrijk dus om de balans te houden. Één mogelijkheid die toegepast wordt hiervoor is het scheppen van een gemeenschappelijke rijke context, een heel “Gestalt” dat opgeroepen kan worden door een enkel woord, geluid of beweging. Je hebt elkaar nodig om je scherp te houden, want aanpassingsdruk en de verwachting bijvoorbeeld werken simpele conclusies in de hand. Wie kent niet het experiment van de onzichtbare gorilla? (als u het niet kent, klikt u op de link en volgt u de instructies.) Of die ene collega, die altijd wel beren op de weg ziet?

Voorbeeld

Vancouver, 23 Februari 2010, olympische winterspelen, 10km schaatsen. Een fractie van een seconde: Sven Kramer en Gerard Kemkers staan op de baan. Er een wissel die in het collectieve geheugen staat gegrift van heel Nederland. ‘We’ lopen een zekere gouden medaille mis, en al het werk dat Sven Kramer naar dit punt toe erin heeft gestoken is tevergeefs. Wat ging er mis? Weet u het nog?

Gerard Kemkers stuurt Sven Kramer de verkeerde baan in!

Stop!

Dit is een mooi voorbeeld van een simplificatie. Er is nooit tijdens trainingen een dergelijke situatie geoefend. Sven Kramer weet ook zelf in welke baan hij hoort te zitten. Gerard Kemkers schrijft met een pen en ziet Sven uit de bocht op hem af komen blijkbaar vanuit de verkeerde kant. Welke afspraken over de taakverdeling zijn expliciet gemaakt? Wie moet de juiste baan bepalen? Mag deze taak gemengd worden bij iemand met andere taken die tegelijk moeten plaatsvinden? Waarom schrijft Gerard Kemkers op dat ogenblik op zijn bord, en niet op een ander moment? Zo zijn er nog veel meer vragen bij te stellen, die zwakheden van het systeem blootleggen. Wat leren wij van de conclusie dat Gerard Kemkers Sven Kramer de verkeerde baan in stuurt? Wat kunnen wij leren van een rijkere analyse?

HRO gedrag betekent dat meervoudig wordt gekeken en simpele conclusies in niet makkelijk worden geaccepteerd. Voor welke wedstrijd doet uw team nu de voorbereiding?